Orhan Veli'nin Ölümü

Yokluğumda kasaba bir harabe araba Bak içimde kızıl tilki kıskıvrak Ayakkabılarım parlıyor siyah Metrodayım işe geç kalmak üzereyim Güzel bir günü bekliyorum bir global bankadaki memuriyetimden ayrılmak için 23 yaşındayım ve bu şiirime yansıyor. Türlü türlü markalar türlü türlü türkülerle reklamlarını yapıyor ki Bir sırtlan avıma tapıyor Köstebek miyim metro istasyonlarından metro istasyonlarına Geç kalıyorum lakin yengeç Kahramanlar hep geç kalmaz mı Sevgilimi sevdim az mı Geçtim bunları geç Yelkovan kuşlarının peşi sıra uçtuğum adaya yarım saat kala hostesin uzattığı akrep zehrini içerken Bunlar hiç aklıma gelmeyecek Sevgilim olacak bir elimde ve en sevdiğim evimizin kapı tokmağı diğer elimde Turuncu plastik ucuz sağlam ve beyaz boyayla 2 yazılmış üzerine Tahminlerim var ama bilmiyorum ne diye Dedem tokmak diye çağırırdı beni çerkesçeden devşirme türkçesiyle Uzun bir savaştı yorgun ve kirliyim Yıkandım girdaplarla dolu denizinde şiirin Yetmiyor yetimlere sevgim Sormuyorum artık ben kim sen kim Big bang bang bang Sermayem derdim servetim ahım bank Rengimi seçip belli ediyorum Duvarları gibi sınıflarında debelenenlerin evlerinin şampanya Siyah ve biraz somon Elli tonu ton balığının Soğuk gerçekliğinin üzerinde Büyük İskender'in duvarlarının Yeşil tahta bir iskemlede Gururlu bir şeytan gibi kendi leşimle Oturmuşum oturmuşum da bir cigara tüttürmüşüm Uuu u Yıldızlara meyledim foseptik çukurlarında ölmüşüm