Parkorman

Gözlerimi hüzünle kapatınca
Her yanı maviler sarıyor
Bu sahtelikte kim bilir sen İzanimisin
Yalanları kısırlaştıran
Pembe bir koku geliyor
Mora dönüyor gözlerimin altı
Ve tabii yukardan baktıklarım da.
Etrafı sarıyor menekşeler
Sen bir kelt masalından çıkar gibi
Bir ormanın içinde ben yere yığılmışken
Bir öpücük konduruyorsun yanağıma
Hepsi bu